مراد از لهو الحديث وقول الزور واللغو در اين آيات شريفه غنا بوده چنان كه در اين أحاديث مذكوره وأحاديث مستدرك بيان فرموده اند . و اگر حضرات امامان أهل بيت بيان نمىفرمودند مراد خداوند را در اين آيات ، پس أهل عربيت وأهل زبان عرب چه مىدانستند كه مراد خداوند از اين قول زور ولهو الحديث ولغو چه بوده ؟ ! زيرا كه سؤال كنندگان از اين آيات همه أهل لسان بودند ، و زبان عرب را خوب مىدانستند . پس معلوم شد كه دانستن مراد خداوند از آيات قرآن منحصر است بر حضرات أهل بيت رسول صلَّى اللَّه عليه وآله وسلَّم بدون شك ومراد از غنا در اين أحاديث و در غير از اينها همان خوانندگى وتصنيف خواندن است كه در زبان فارسي « سرود ونغمه خوانى » مىگويند كه أراذل وأهل دف وطنبور خوانندگى مىكنند . فصل دوم در بيان اينكه غنا كه صوت لهو است در قرائت قرآن نيز مىشود و در كتاب عيون با سند خود از امام رضا از پدران خود از أمير المؤمنين عليهم السّلام روايت كرده كه : از رسول اللَّه شنيدم مىفرمود كه « مىترسم بر شما از سبك شمردن دين وفروختن حكمها و قطع كردن رحم را و از اخذ كردن قرآن را مزمار ، و از اينكه مقدم بكنيد يكى را كه أفضل نباشد در دين » . « 1 » ومراد از مزمار ومزامير همان غنا كردن و با صوت لهو قرآن خواندن است .

--> « 1 » عيون أخبار الرضا ، ج 2 ، ص 50 ، باب 31 ، ح 140 .